Saturday, December 19, 2015

2015

Bismillahirrahmanirrahim..

Sekarang dah penghujung 2015. Sangat sekejap masa berlalu. 2015 adalah tahun untuk pulih diri, pulih hati. 2014 tahun sedih. 2016??

Rasa berdebar giler nak harung 2016 ni. Entah macamanalah nanti. Sebab kita tak tahu apa yang akan terjadi pada masa depan. We will never know. Gembira ke, sedih ke, biasa-biasa je ke, kawin ke, mati ke...huhuh. Harap semuanya akan ok. Ya Allah, bantu aku. Kurniakan aku kekuatan.

2015.
Kerja baru. Sambung belajar. Kenal dan bergaul dengan orang baru. Macam-macam pengalaman dan pengajaran yang aku dapat. Macam-macam perangai orang yang aku dapat tengok. Dan juga aku jadi lagi more independent. Tak clingy dan bergantung pada orang lain sangat macam dulu-dulu. Aku belajar untuk buat semuanya sendiri. Uruskan hidup sendiri. Aku hanya mengharap dan bertawakal pada Allah. Sebab mengharap pada yang selain dari Allah ni, akan selalu kecewakan kita. Less expect, less hurt. 

Aku pun dah jadi malas nak ambil tahu apa orang fikir pasal aku. Teruk ke jahat ke baik ke. Well, aku tak perfect kan. Tapi aku usaha untuk buat orang suka dengan aku. Tapi selalu end up jadi aku yang salah, aku yang teruk. Huhh!! Sabar sabar. Tu yang jadi "Lantak koranglah..malas aku nak fikir."hahaha. Baik aku jaga hati aku sendiri dulu. Ehh..ada lagi ke hati tu? Bukan ke dah hancur?hahhahaha.

Aku selalu kena marah sebab aku tak alert dengan phone aku. Orang WhatsApp aku lambat reply, call tak berangkat. Hahaha. Nak buat macamana. Aku dah terbiasa dah berjauhan dengan phone. Lagipun aku rimas la orang asyik sibuk main WhatsApp2 ni. Asyik nak berbunyik-bunyik je phone tu, last-last aku silentkan. Haa..baru puashati. Lepas tu ada pulak yang bising aku buat taktahu dengan messages dorang. hahaha. RIMAS TAHU TAKK!! Takde keje lain ke selain main phone. Pi belajaq masak la wehhhh!! Salah satunya yang bising-bising tu WhatsApp group assignment. Dorang selalu discuss kat situ. Aku baca. Bukan tak ambil tahu langsung-langsung. Just jarang reply je. Dah benda korang cakap takde kena mengena dengan aku macamana aku nak nyampuk. Aduhai. Payah. Yang ade kena mengena dengan aku tu of course lah aku respond. Annoying betul..haha. Sabar Nadiah. Kata nak jadi budak baik. Tolong jangan merungut please..

Aku dah masuk semester 2 dah sambung belajar ni. Baru-baru ni, aku terfikir. Betul ke keputusan yang aku buat untuk sambung belajar ni?huhu. Tetiba aku rasa macam berat sangat. Aku kerja sambil belajar. Kerja full time, belajar part time. Tapi aku kena bagi commitment kat belajar tu macam aku sambung belajar full time. Faham tak? Aku kena lebih bagi perhatian pada belajar tu. Itu apa yang pensyarah and budak group aku harapkan pada aku. Sebab tu aku dah mula rasa berat. Mana boleh macam tu. Aku rasa down giler dikelilingi dengan orang yang macam tu. Orang yang susah nak tolerate, susah nak faham keadaan orang. Kalau macam tu no pointlah aku belajar part time. Baik buat full time dari awal-awal! Aduhaii. Tapi bila difikirkan balik, aku dah dapat MyBrain tu, aku takboleh quit, nanti kena bayar balik walaupun tak habis belajar. Mak ayah aku pun harap aku dapat buat elok-elok. Rasa tertekan pulak bila rasa taktahu nak buat  keputusan macamana. Aku terfikir nak extend je dulu sem 3 ni nanti. Aku taknak jumpa dengan dorang-dorang tu. Bukan aku nak lari dari masalah, aku just nak elakkan masalah jadi lagi besar, yang boleh bawak kesan yang lagi besar. Aku tak boleh nak masuk dengan dorang. Seriously. Aku takboleh dengan orang yang kelam kabut aci nak bagi serabut hidup orang je kejenya. Benda yang simple, suka nak buat teruk, suka nak bagi lagi complicated..huhu. Ehh Tetiba stress. Taknak teruskan isu ini.

Berat aku dah naik balik. Sebabnya aku tak jaga makan. Aku makan je apa yang aku suka, apa yang aku teringin. Haha. Baju pun banyak yang dah sempit-sempit. 2016 ni nanti aku kena start diet balik ke eyh? Hahah. Nantilah fikir. Kalau tetiba rasa macam anak dara tak laku nanti barulah aku diet and pegi spa sana sini..haha.

Btw, ex aku dah kahwin. Cepat betul dia move on. Tahniahlah wehh!! Aku harap kau tak hancurkan hati wife kau pulak..haha. Please be a good husband. Harapnya bakal anak perempuan kau nanti tak rasa pengalaman pahit macamana yang kau hadiahkan pada aku (jahat giler aku!! wakaka). Well, kifarah dari Allah kan. Siapa tahu..... Sudah Nadiah, tak baik begitu. Doakan yang baik-baik lagi bagus. Soal balasan ni, itu antara dia dengan Allah. Kau teruskan hidup kau je. Jangan nak kenang-kenang lagi.
*aku memang suka cakap sorang-sorang dengan diri sendiri. Self motivation. Kehkeh

Kbaiii...